Οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και η ΕΕ μέσω της ΚΑΠ και της λιτότητας εξοντώνουν συστηματικά τον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό και διαλύουν την αγροτική παραγωγή. Το τεράστιο κόστος παραγωγής (και ζωής), οι εξευτελιστικές τιμές αγοράς από το βιομήχανο, η λιτότητα και οι ανύπαρκτες αποζημιώσεις απέναντι στις φυσικές καταστροφές στραγγαλίζουν τους μικρομεσαίους αγρότες. 
Δευτέρα 13 Ιούλη 19.30
Ομιλήτρια: Χρυσή Περπερίδου
Ένα κείμενο για την κατάσταση στην περιοχή
Μέχρι πριν μια βδομάδα, στα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων της Ινδίας υπήρχε κι ένα άρθρο ή ανταπόκριση από το Λαλγκάρ της Δυτικής Βεγγάλης.
Για μια βδομάδα περίπου υπήρξε μια περίεργη «σιωπή». Ούτε καν αναφορά.
Τα τελευταία σχόλια για το Λαλγκάρ στον αστικό τύπο έγιναν από ένα γνωστό κάθαρμα, τον K.P.S. Gill, με το παρατσούκλι «σούπερ-μπάτσος», πρωτομάστορα της καταστολής στο Ασάμ και το Πουντζάμπ. Το πνεύμα της συνέντευξης του ήταν: Χρησιμοποιούμε ένα δίκτυο χαφιέδων, εξουδετερώνουμε τους ηγέτες του κινήματος, επιβάλουμε το νόμο και την τάξη και μετά «αντιμετωπίζουμε» τα προβλήματα του κόσμου.
Μ’ άλλα λόγια πρώτα «πυροβολούμε και μετά κάνουμε ερωτήσεις».
Την Τετάρτη δημοσιεύεται η δήλωση του υπουργού Εσωτερικών της Κεντρικής Κυβέρνησης P. Chidambaram, ότι πρώτα πρέπει να τελειώνουν με τους Μαοϊκούς αντάρτες και μετά να δουν πως θα αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του κόσμου.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με το προαναφερθέν κάθαρμα δεν είναι καθόλου συμπτωματική.
Την Πέμπτη δημοσιεύεται ότι προετοιμάζεται κοινή επιχείρηση Βεγγάλης-Τζαρκάντ ενάντια στους Μαοϊκούς καθώς και σημαντική αύξηση των διαθέσιμων πόρων για την υποδομή αυτής της επιχείρησης. (www.telegraphindia.com)
Από πληροφορίες που δημοσιεύονται στο http://sanhati.com μαθαίνουμε ότι ο βρώμικος πόλεμος των δυνάμεων καταστολής ενάντια στο λαό του Λαλγκάρ συνεχίζεται. Οι αστυνομικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις πυρπολούν τις καλύβες των χωρικών, καταστρέφουν τα σπαρτά και τις καλλιέργειες τους και δηλητηριάζουν τα νερά τους, όπου υπάρχουν δεξαμενές ή πηγάδια. Συνεχίζουν τις επιθέσεις και τους ξυλοδαρμούς των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών.
Τους καταδικάζουν στην πείνα και τη δίψα, για να τους εξαναγκάσουν να καταφύγουν σε καταυλισμούς τύπου Salwa Judum, μια πάγια τακτική εκτοπισμού των χωρικών στις περιοχές όπου δρουν οι Μαοϊκοί αντάρτες ή υπάρχει κίνημα αντίστασης.
Οι επιχειρήσεις των αστυνομικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων έχουν την τεχνική υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ και περιλαμβάνουν από την δορυφορική παρακολούθηση κάθε κίνησης στην περιοχή μέχρι ψεκασμούς από τον αέρα με ανεξίτηλα χρώματα για να είναι πιο εύκολος ο εντοπισμός των Μαοϊκών.
Πολύ υψηλή τεχνολογία για ένα κίνημα ιθαγενών που τα αιτήματα τους ξεκινούν από το πόσιμο νερό και καταλήγουν στην δημόσια απολογία των πρωταγωνιστών της αστυνομικής βαρβαρότητας τον περασμένο Νοέμβρη.
Φαίνεται πως τα τόξα και τα βέλη των Αντιβάσι του Λαλγκάρ μαζί με την οργή, την αποφασιστικότητα τους αλλά και την οργανωμένη αντίσταση τους τρόμαξαν πολύ περισσότερο από ότι αναμενόταν τους ιθύνοντες σ’ αυτή τη χώρα.
Γιατί αν στο Σινγκούρ η καταστολή ήταν σχετικά μια εύκολη υπόθεση και το ζήτημα έκλεισε αρκετά γρήγορα στο Ναντιγκράμ ο πήχης ανέβηκε όπως και η αποτελεσματικότητα της οργανωμένης λαϊκής αντίστασης.
Στο Λαλγκάρ μένει να δούμε ποια θα είναι η έκβαση.
