ΠΡΟΒΟΛΗ: Πέμπτη 11/4, 20:00: "Baarìa". Συζήτηση για τον Ιταλικό Νεορεαλισμό.
ΠΡΟΒΟΛΗ: Πέμπτη 4/4, 20:00: "Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκκορα". Συζήτηση για το Σοσιαλιστικό Ρεαλισμό.
Σάββατο 10/12: Συζήτηση με το σκηνοθέτη Θόδωρο Μαραγκό
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ 7η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ: ΚΡΙΣΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΜΑΡΤΗ 18:ΟΟ
ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ 7Η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ)
Η πρώτη (Παρασκευή 26 Φλεβάρη στις 18:00) θα ασχοληθεί με το ζήτημα του διεθνούς κινήματος.
Θα επιχειρήσει να ανοίξει το ζήτημα του διεθνούς επαναστατικού κινήματος, των προχωρημάτων και των αδυναμιών του. Μέσα από αναφορές στις ζώνες των θυελλών, στο Νεπάλ, την Ινδία και άλλες περιπτώσεις θα παρακινήσει μια κουβέντα για το παρελθόν το μέλλον και τη σημασία αυτών των κινημάτων, που αμφισβητούν το μονόδρομο του καπιταλισμού και το ανέφικτο της επανάστασης και του σοσιαλισμού.
Επίσης θα καταπιαστεί με τη Νέα Ευρωπαϊκή Αριστερά, όπως εκφράζεται στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πορτογαλία. Εγχειρήματα που γνώρισαν αποθεωτικές κριτικές, δεν αποτελούν όμως παρά το ξαναζέσταμα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.
Η δεύτερη συζήτηση (Παρασκευή 5 Μάρτη στις 18:00) θα αφορά το ζήτημα της κρίσης του κεφαλαίου και τον πολιτική της επίθεσης στο λαό, το Μέτωπο Αντίστασης και την ανεπάρκεια της υφιστάμενης αριστεράς.
ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ.
Το βιβλιοπωλείο "εκτός των τειχών" παρουσιάζει το βιβλίο του Νασίμ Αλάτρας, Παλαιστίνη, αιτίες και μύθοι, η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή από το 1917.
Ομιλητές: Θοδωρής Ζδούκος, Αποστόλης Λυκεσάς, Βασίλης Τσιράκης.
Θα παρεβρεθεί και θα μιλήσει και ο συγγραφέας.
Το βιβλίο παρουσιάστηκε σε πολλούς κινηματικούς χώρους στην Ελλάδα, και προκάλεσε πολλές συζητήσεις. Δείτε μία βιβλιοκριτική από ένα αλλό blog ΕΔΩ
ΠΡΟΒΟΛΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ: DIE WELLE. ΣΑΒΒΑΤΟ 6/2 19:00
Επιθέσεις σε μετανάστες, ρατσιστική προπαγάνδα, μαχαιρώματα, επιθέσεις σε διαδηλωτές. Το ζήτημα της αντιφασιστικής δράσης αφορά κάθε προοδευτικό άνθρωπο.
Είναι η όμως φασιστική ιδεολογία αποτέλεσμα της τάσης των ανθρώπων να οργανώνονται και να εξουσιάζουν; Ή είναι μια πολιτική αντίληψη, που ειδικά σε περιόδους κρίσης είναι η τελευταία άμυνα του συστήματος απέναντι στο κίνημα; Έχει πολιτικά αίτια η ανάπτυξη του φασισμού στις μέρες μας και ευθύνεται κάποιος γι΄αυτό;
Ας θυμηθούμε όμως και την ταινιοκριτική του περιοδικού Έναυσμα για την ταινία αυτή:
Ένα σχόλιο με αφορμή την ταινία Die Welle
Νεαρός «εναλλακτικός» καθηγητής αναλαμβάνει σχολικό μάθημα που αφορά το φαινόμενο του φασισμού. Οι γερμανοί μαθητές, αρχικά βαριεστημένοι από τα χίλια-μύρια που έχουν ήδη ακούσει στο σχολείο θεωρούν πως αυτά ανήκουν στο παρελθόν και πως δεν έχουν καμία πιθανότητα επανεμφάνισης. Έτσι ο καθηγητής αποφασίζει να ακολουθήσει μια διαφορετική μέθοδο, με στόχο να καταδείξει στους μαθητές του τους όρους γέννησης του φασιστικού φαινομένου. Τους καλεί να δημιουργήσουν μια κλειστή ομάδα με αυστηρή πειθαρχία απέναντι στον ίδιο, να ντυθούν ομοιόμορφα, να χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο χαιρετισμό κ.ό.κ. Η ομάδα σιγά σιγά εκτρέπεται και αρχίζει να παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις από τα μέλη της…
Είναι όμως αυτό ο φασισμός; Η πρώτη παρατήρηση σ’ αυτή την προσέγγιση είναι ότι η ταινία λαμβάνει υπ’ όψιν αποκλειστικά και μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του φασισμού. Το έλασσον είναι ότι η ταινία ενοχοποιεί πλήρως τη συλλογικότητα, αντιπαραβάλλοντάς την με την ατομικότητα, έτσι, γενικά κι αόριστα. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι με το να μην αναζητεί και να αγνοεί πλήρως τους κοινωνικούς όρους εμφάνισης του φαινομένου ανάγει αυτά τα εξωτερικά χαρακτηριστικά σε αίτια. Φυσικά οι τρόποι έκφρασης των πραγμάτων πηγάζουν από τις αιτίες και τις στοχεύσεις τους, δεν ισχύει όμως πάντα και το αντίθετο. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα είχαμε εμφάνιση μαζικών φασιστικών κινημάτων κάθε φορά που θα εμφανιζόταν και ένας επίδοξος αρχηγίσκος –κάπως έτσι τα παρουσιάζει άλλωστε και η ταινία.
Αυτή η ρηχή προσέγγιση είναι ο λόγος που η ταινία έτυχε πανηγυρικής υποδοχής σε άτομα και ομάδες που κινούνται στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Και έχει όντως μια αξία μιας και, έστω απλοϊκά, ερμηνεύονται τρόποι με τους οποίους ο φασισμός καταφέρνει να κερδίσει ανθρώπους και να τους μετατρέψει σε τέρατα. Από τα SS των ναζί μέχρι τους βασανιστές της Χούντας, οι άνθρωποι που στελέχωναν τέτοιους μηχανισμούς δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά, ήταν οι μέχρι τότε «φιλήσυχοι πολίτες»…
Τα πραγματικά αίτια του φασισμού ήταν και είναι κοινωνικά, και δεν είναι άλλα από την αγωνία της αστικής τάξης μπροστά στον κίνδυνο απώλειας της εξουσίας της. Σ’ αυτή βασική πλευρά δε γίνεται καμία αναφορά, ούτε καν νύξη. Γιατί είναι αλήθεια ότι τα χαρακτηριστικά της ομάδας (πχ η ομοιομορφία, ο εθνικισμός, ο οπαδικού τύπου φανατισμός) συναντώνται σε πολλές εκφράσεις της κοινωνικής ζωής, δε μετατρέπουν όμως στα καλά καθούμενα μια χώρα σε… ναζιστική Γερμανία. Ίσα ίσα, σήμερα υπάρχουν περιπτώσεις που η καταγγελία των εξωτερικών αυτών χαρακτηριστικών είναι το προκάλυμμα για την εφαρμογής… καραμπινάτης φασιστικής πολιτικής. Το κράτος του Ισραήλ δεν είναι ούτε μονοκομματικό, ούτε… αντισημιτικό, αλλά αυτό δεν το εμπόδισε ποτέ να προβεί σε μαζικές σφαγές παλαιστινίων. Οι Χίτλερ του σήμερα δηλώνουν κατηγορηματικά αντιχιτλερικοί!
Και ας ακούσουμε μια ακόμα γνώμη:
ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και η ΕΕ μέσω της ΚΑΠ και της λιτότητας εξοντώνουν συστηματικά τον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό και διαλύουν την αγροτική παραγωγή. Το τεράστιο κόστος παραγωγής (και ζωής), οι εξευτελιστικές τιμές αγοράς από το βιομήχανο, η λιτότητα και οι ανύπαρκτες αποζημιώσεις απέναντι στις φυσικές καταστροφές στραγγαλίζουν τους μικρομεσαίους αγρότες. Οι αγρότες αγωνιζόνται για να ζουν από τα χωράφια τους και όχι από τις επιδοτίσεις. Οι περσινές κινητοποιήσεις, δεν έλυσαν το πρόβλημα των αγροτών αλλά τους δίδαξαν την αξία του αγώνα. Ανέδειξαν την ανάγκη της στήριξης σε μια μάχη που μπορεί να ανοίξει τον ασκό του αιόλου και για άλλες κοινωνικές ομάδες.
Αλλά και την αναγκαιότητα για συνδικαλισμό βάσης, για μια αγωνιστική γραμμή ενάντια στους αγροτοπατέρες και την κομματική πολυδιάσπαση. Ενάντια στην κρατική καταστολή αλλά και τη φάκα του διαλόγου.
Επίσης, εγκαινιάζουμε τις "ταινίες της Πέμπτης", που σύντομα θα γίνουν συνήθεια για τη Σφεντόνα! Αυτή τη βδομάδα η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ, μιά συγκλονιστική ταινία για το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Αλγερινών ενάντια στη γαλλική αποικιοκρατία. Για μία ταινιοκριτική και σκηνές από την ταινία δείτε εδώ.

ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΔΕΣ
Εκδήλωση για τις διώξεις και απολύσεις συνδικαλιστών στον εργασιακο μεσαίωνα
Η εργατική τάξη βιώνει ήδη τον εργασιακό Μεσαίωνα αλλά και το πρώτα αγωνιστικά της σκιρτήματα. Το κεφάλαιο προσπαθεί μέσα από την επιβολή της ελαστικής εργασίας και την τρομοκρατία των εργαζομένων να καταπιέσει κάθε μορφή οργάνωσης τους. Θέλει να αποσυγκροτήσει τους εργαζόμενους, να τους μετατρέψει άτομα, χωρίς αίσθημα αλλυλεγγύης, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν τάξη.
Η δημιουργία και η λειτουργία σωματείων σε αγωνιστική κατεύθυνση, έιναι η απάντηση σε αυτή την επιδίωξη. Και μέσα από την πάλη ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία δημιουργούνται όροι για τις μάχες που έρχονται. Φιλοξενούμε και συζητούμε με δύο συνδικαλιστές που συμμετέχουν ενεργά στις αντιστάσεις αυτές.
Οι συνεχείς διώξεις και απολύσεις συνδικαλιστών στη Wind από την περίπτωση του Στέφανου Μάλαμα (του οποίου η δίωξη αποσύρθηκε μετά την ανάπτυξη ενός πλατιού μετώπου αλλυλεγγύης) μέχρι και τις πρόσφατες απολύσεις εώς και εκλεγμένων συνδικαλιστών δεν έκαμψαν την αγωνιστική διάθεση του σωματείου. Οι επιτυχημένες απεργίες στη Wind (αλλά και στη Vodafone) δείχνουν τις δυνατότητες του κινήματος στο ασφυκτικό περιβάλλον των τηλεπικοινωνιών του ιδιωτικού τομέα. Αλλά και την αποφασιστικότητα των εργαζομάνων αυτών μπροστά στα μέτωπα που έχουν ανοίξει με την εργοδοσία (σύμβαση εργασίας, μεταφορά υπηρεσιών στη HOL).
Στους ΟΤΑ, ένα κλάδο με αγωνιστική παράδοση, εδώ και καιρό επιχειρείται το μπάσιμο των ελαστικών σχέσεων και το χτύπημα των ΒΑΕ. Οι απολύσεις στο δήμο Ευόσμου, μεταξύ των οποίων και της Παγώνας Μακρή, αν και επιχειρήθηκε να κρυφτεί ο πολιτικός τους χαρακτήρας, ξεσήκωσαν ένα πολύμορφο κίνημα αλλυλεγγύης στην γειτονιά.
Θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας "THE WOBBLIES", για τους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου (IWW), και τη δημιοργία του πρώτου ταξικού εργατικού κινήματος στις ΗΠΑ.
Εκδήλωση - Συζήτηση για την εξεγερμένη φυλή των Αντιβάσι στην Ινδία
Δευτέρα 13 Ιούλη 19.30
Ομιλήτρια: Χρυσή Περπερίδου
Ένα κείμενο για την κατάσταση στην περιοχή
Μέχρι πριν μια βδομάδα, στα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων της Ινδίας υπήρχε κι ένα άρθρο ή ανταπόκριση από το Λαλγκάρ της Δυτικής Βεγγάλης.
Για μια βδομάδα περίπου υπήρξε μια περίεργη «σιωπή». Ούτε καν αναφορά.
Τα τελευταία σχόλια για το Λαλγκάρ στον αστικό τύπο έγιναν από ένα γνωστό κάθαρμα, τον K.P.S. Gill, με το παρατσούκλι «σούπερ-μπάτσος», πρωτομάστορα της καταστολής στο Ασάμ και το Πουντζάμπ. Το πνεύμα της συνέντευξης του ήταν: Χρησιμοποιούμε ένα δίκτυο χαφιέδων, εξουδετερώνουμε τους ηγέτες του κινήματος, επιβάλουμε το νόμο και την τάξη και μετά «αντιμετωπίζουμε» τα προβλήματα του κόσμου.
Μ’ άλλα λόγια πρώτα «πυροβολούμε και μετά κάνουμε ερωτήσεις».
Την Τετάρτη δημοσιεύεται η δήλωση του υπουργού Εσωτερικών της Κεντρικής Κυβέρνησης P. Chidambaram, ότι πρώτα πρέπει να τελειώνουν με τους Μαοϊκούς αντάρτες και μετά να δουν πως θα αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του κόσμου.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με το προαναφερθέν κάθαρμα δεν είναι καθόλου συμπτωματική.
Την Πέμπτη δημοσιεύεται ότι προετοιμάζεται κοινή επιχείρηση Βεγγάλης-Τζαρκάντ ενάντια στους Μαοϊκούς καθώς και σημαντική αύξηση των διαθέσιμων πόρων για την υποδομή αυτής της επιχείρησης. (www.telegraphindia.com)
Από πληροφορίες που δημοσιεύονται στο http://sanhati.com μαθαίνουμε ότι ο βρώμικος πόλεμος των δυνάμεων καταστολής ενάντια στο λαό του Λαλγκάρ συνεχίζεται. Οι αστυνομικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις πυρπολούν τις καλύβες των χωρικών, καταστρέφουν τα σπαρτά και τις καλλιέργειες τους και δηλητηριάζουν τα νερά τους, όπου υπάρχουν δεξαμενές ή πηγάδια. Συνεχίζουν τις επιθέσεις και τους ξυλοδαρμούς των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών.
Τους καταδικάζουν στην πείνα και τη δίψα, για να τους εξαναγκάσουν να καταφύγουν σε καταυλισμούς τύπου Salwa Judum, μια πάγια τακτική εκτοπισμού των χωρικών στις περιοχές όπου δρουν οι Μαοϊκοί αντάρτες ή υπάρχει κίνημα αντίστασης.
Οι επιχειρήσεις των αστυνομικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων έχουν την τεχνική υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ και περιλαμβάνουν από την δορυφορική παρακολούθηση κάθε κίνησης στην περιοχή μέχρι ψεκασμούς από τον αέρα με ανεξίτηλα χρώματα για να είναι πιο εύκολος ο εντοπισμός των Μαοϊκών.
Πολύ υψηλή τεχνολογία για ένα κίνημα ιθαγενών που τα αιτήματα τους ξεκινούν από το πόσιμο νερό και καταλήγουν στην δημόσια απολογία των πρωταγωνιστών της αστυνομικής βαρβαρότητας τον περασμένο Νοέμβρη.
Φαίνεται πως τα τόξα και τα βέλη των Αντιβάσι του Λαλγκάρ μαζί με την οργή, την αποφασιστικότητα τους αλλά και την οργανωμένη αντίσταση τους τρόμαξαν πολύ περισσότερο από ότι αναμενόταν τους ιθύνοντες σ’ αυτή τη χώρα.
Γιατί αν στο Σινγκούρ η καταστολή ήταν σχετικά μια εύκολη υπόθεση και το ζήτημα έκλεισε αρκετά γρήγορα στο Ναντιγκράμ ο πήχης ανέβηκε όπως και η αποτελεσματικότητα της οργανωμένης λαϊκής αντίστασης.
Στο Λαλγκάρ μένει να δούμε ποια θα είναι η έκβαση.












