Προβολή: "2046" του Wong Kar Wai (2004). Πέμπτη 16/5 στις 20:00 στη Σφεντόνα.

Ο Τσόου επιστρέφει από τη Σινγκαπούρη, όπου εργαζόταν ως συγγραφέας, στο Χονγκ Κονγκ, και νοικιάζει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Oriental με τον αριθμό 2047, ακριβώς απέναντι δηλαδή από το δωμάτιο με τον αριθμό 2046. Ο αριθμός 2046 έχει ιδιαίτερη σημασία για τον πρωταγωνιστή, καθώς συναντιόταν σε δωμάτιο ξενοδοχείου με τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, που όμως δεν ευδοκίμησε ποτέ και στην οποία ο Τσόου είναι ακόμα προσκολλημένος. Καθώς η ταινία εξελίσσεται, παρακολουθούμε τις σχέσεις του Τσόου με διάφορες γυναίκες, που όμως δεν καταφέρνουν να τον κάνουν να την ξεχάσει. Παράλληλα, ο Τσόυ ξεκινάει να γράφει ένα φουτουριστικό μυθιστόρημα με τον τίτλο 2046. Το 2046 είναι η χρονιά που οι επιβάτες μιας παράξενης αμαξοστοιχίας ταξιδεύουν προς αναζήτηση των χαμένων τους αναμνήσεων. Είναι μια ιστορία που με αφετηρία το μέλλον γίνεται ο σταθμός επιστροφής στο παρελθόν του Τσόου, ένα παρελθόν από το οποίο δεν μπορεί να αποκοπεί, και εξελίσσεται σε μια καταγραφή των προσωπικών του βιωμάτων που θα τον οδηγήσουν στη διαμόρφωση της προσωπικής του μελλοντικής ιστορίας.  

ΠΡΟΒΟΛΗ: Πέμπτη 11/4, 20:00: "Baarìa". Συζήτηση για τον Ιταλικό Νεορεαλισμό.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στον ιταλικό νότο, σε μια επαρχιακή πόλη της Σικελίας, και ακολουθεί τη ζωή του Πεπίνο Τορνουάλε, από τα παιδικά του χρόνια και τη δράση του πατέρα του, μέχρι τα πρώτα βήματα του γιού του. Ακολουθεί μια πορεία 50 περίπου χρόνων, από την δεκαετία του 30’ και το Φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, μέχρι την πιο σύγχρονη εποχή, με φόντο τις πολιτικές εξελίξεις και τις ανακατατάξεις στην ιταλική ιστορία, την πολιτική σκηνή και το κίνημα. Ο πρωταγωνιστής, συνδέεται από νεαρή ηλικία με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας. Η οπτική όμως του σκηνοθέτη δεν αναδεικνύει την αμιγώς πολιτική πλευρά αυτής του της επιλογής, αλλά την συνδέει με την προσωπική ζωή, τα αδιέξοδα, τους προβληματισμούς και τις αποφάσεις που τελικά καλείται να πάρει.

Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί δόσεις χιούμορ, αλλά και συγκίνησης, σε μια υπέροχη ιστορία, που έχει να δώσει πολλά. 

Ιστορία & μεταφορά στην οθόνη απ'τον ίδιο το σκηνοθέτη, Giuseppe Tornatore (Σκηνοθέτης του "Σινεμά ο Παράδεισος").

ΠΡΟΒΟΛΗ: Πέμπτη 4/4, 20:00: "Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκκορα". Συζήτηση για το Σοσιαλιστικό Ρεαλισμό.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, μια ομάδα αναρχικών καταλαμβάνει ένα ιταλικό χωριό και προσπαθεί να πείσει τους χωρικούς να κολλεκτιβοποιήσουν την παραγωγή, έχοντας σαν όραμα την αγροτική επανάσταση και θεωρώντας τους μικρομεσαίους αγρότες σαν επαναστατικό υποκείμενο. Αποτυγχάνουν όμως και συλλαμβάνονται. Ο αρχηγός τους, γόνος μεγαλογαιοκτημόνων, Τζούλιο Mανιέρι, καταδικάζεται σε θάνατο, αλλά την τελευταία στιγμή η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια. Κλείνεται σε πλήρη απομόνωση για 10 χρόνια, με στέρηση οποιασδήποτε επαφής με τον έξω κόσμο. Κατά τη μεταφορά του σε άλλη φυλακή, μετά τα 10 χρόνια, μιλά για πρώτη φορά με νεότερους πολιτικούς κρατουμένους, όπου πληροφορείται για τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί, στο επίπεδο της συγκρότησης και των αγώνων του λαού, με πρωτοπορία την εργατική τάξη.

H ταινία είναι βασισμένη στο έργο του Λέοντος Tολστόι: «Tο Θείο και το Aνθρώπινο».

Σκηνοθεσία: Αδελφοί Ταβιάνι.

Θα γίνει συζήτηση για τους αδελφούς Ταβιάνι & τον Ιταλικό Νεορεαλισμό.

Πέμπτη 18/1, 20:00: "Τα σταφύλια της οργής"

Αυτή δεν είναι μια κριτική. Είναι η υποχρέωση ενός. Ενός ανθρώπου. Απλού. Με την απλή λογική και την καθαρή συνείδηση. Είναι η υποχρέωση να πει την αλήθεια, με τον τρόπο που το έκανε κι ο Στάινμπεκ πριν από εβδομήντα χρόνια. Το έργο “Τα σταφύλια της οργής” δε θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο, μα και δυστυχώς πιο διαχρονικό.