ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ SACCO ΚΑΙ VANZETTI

που αλιεύσαμε από το αντίσταση στις γειτονιές.

Ο Ennio Morricone έγραψε και η Joan Baez τραγούδησε το «Here’s to you», ένα τραγούδι αφιερωμένο στους Sacco και Vanzetti, το οποίο μεταφράστηκε σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Όλα κι όλα τα λόγια του τραγουδιού είναι τα εξής:

Here’s to you, Nicola and Bart
Rest forever here in our hearts
The last and final moment is yours
That agony is your triumph

Οι δύο τελευταίες σειρές δεν είναι άλλα από τα τελευταία λόγια του Bartolomeo Vanzetti. ( Λίγο πριν την εκτέλεσή του ο Vanzetti είπε: «η τελευταία στιγμή μας ανήκει. Αυτή η αγωνία είναι ο θρίαμβός μας».)

ΠΕΜΠΤΗ 12/2 19:00 ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΣΕΤΙ

Στις 15 Απριλίου του 1920, δυο άντρες ληστεύουν και δολοφονούν τον ταμία και έναν φρουρό του εργοστασίου κατασκευής παπουτσιών Slatter and Morrill, αποσπώντας $15.776.Τρεις εβδομάδες αργότερα οι ιταλοί μετανάστες και διακεκριμένοι αναρχικοί Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti, κατηγορούνται και συλλαμβάνονται για το έγκλημα, παρά τις σχεδόν ανύπαρκτες αποδείξεις εναντίον τους. Μετά από μια δίκη επτά εβδομάδων, οι Sacco και Vanzetti κρίνονται ένοχοι, με περιστασιακές ενδείξεις, για φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο. Επτά χρόνια αργότερα, παρά από πολυπληθείς εφέσεις και την τεράστια δημόσια κατακραυγή, εκτελούνται αμφότεροι για τα «εγκλήματά τους».

Σήμερα το σύστημα θωρακίζεται απέναντι στον εχρθό-λαό, στοχοποιόντας κάθε πολιτικό χώρο που τολμάει να αμφισβητεί την κυριαρχία του. Κατασκευάζει τρομονόμους και κουκουλονόμους καταργόντας κάθε στοιχειώδες νομικό δικαίωμα, συλλαμβάνει συνδικαλιστές φοιτητές με πράσινα παπούτσια και κατασκευάζει ψεύτικα κατηγορητήρια. Στοχοποιεί πολιτικούς χώρους, ενθαρρύνει τις φασιστικές-παρακρατικές ομάδες, κάνει τα στραβά μάτια για επιθέσεις σε κινηματικούς χώρους, αγωνιστές, στέκια. Απολύει και σακατεύει συνδικαλιστές. Παρακολουθεί κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας, σε ποιόν τηλεφωνούμε, τι email στέλνουμε, τι κουβαλάμε στις τσάντες μας. Έχει ήδη συντάξει δικογραφίες για τους πρωτοπόρους αγωνιζόμενους αγρότες. Και δε διστάζει να σε δολοφονήσει ακόμα και αν πίνεις μπύρα στα Εξάρχεια και πεις μια κουβέντα παραπάνω.

Πόσο άσχετα είναι αυτά με την κρίση του καπιταλισμού και την άνοδο του κινήματος; Αφορούνε μόνο κάποιους πολιτικούς χώρους ή συνολικά το δικαίωμα του λαού να αγώνιζεται ειδικά σε μια περίοδο που οι μαύρες μέρες που του ετοίμαζαν έχουν ήδη έρθει; Μπορεί και πρέπει το ζήτημα της ποινικοποίησης μιας αγωνιστικής ιδεολογίας να γίνει υπόθεση του λαικού κινήματος;

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΜΠΤΕΣ ΣΤΗ ΣΦΕΝΤΟΝΑ

ΠΡΟΒΟΛΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ: DIE WELLE. ΣΑΒΒΑΤΟ 6/2 19:00

Επιθέσεις σε μετανάστες, ρατσιστική προπαγάνδα, μαχαιρώματα, επιθέσεις σε διαδηλωτές. Το ζήτημα της αντιφασιστικής δράσης αφορά κάθε προοδευτικό άνθρωπο.
Είναι η όμως φασιστική ιδεολογία αποτέλεσμα της τάσης των ανθρώπων να οργανώνονται και να εξουσιάζουν; Ή είναι μια πολιτική αντίληψη, που ειδικά σε περιόδους κρίσης είναι η τελευταία άμυνα του συστήματος απέναντι στο κίνημα; Έχει πολιτικά αίτια η ανάπτυξη του φασισμού στις μέρες μας και ευθύνεται κάποιος γι΄αυτό;

Ας θυμηθούμε όμως και την ταινιοκριτική του περιοδικού Έναυσμα για την ταινία αυτή:

Ένα σχόλιο με αφορμή την ταινία Die Welle

Νεαρός «εναλλακτικός» καθηγητής αναλαμβάνει σχολικό μάθημα που αφορά το φαινόμενο του φασισμού. Οι γερμανοί μαθητές, αρχικά βαριεστημένοι από τα χίλια-μύρια που έχουν ήδη ακούσει στο σχολείο θεωρούν πως αυτά ανήκουν στο παρελθόν και πως δεν έχουν καμία πιθανότητα επανεμφάνισης. Έτσι ο καθηγητής αποφασίζει να ακολουθήσει μια διαφορετική μέθοδο, με στόχο να καταδείξει στους μαθητές του τους όρους γέννησης του φασιστικού φαινομένου. Τους καλεί να δημιουργήσουν μια κλειστή ομάδα με αυστηρή πειθαρχία απέναντι στον ίδιο, να ντυθούν ομοιόμορφα, να χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο χαιρετισμό κ.ό.κ. Η ομάδα σιγά σιγά εκτρέπεται και αρχίζει να παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις από τα μέλη της…

Είναι όμως αυτό ο φασισμός; Η πρώτη παρατήρηση σ’ αυτή την προσέγγιση είναι ότι η ταινία λαμβάνει υπ’ όψιν αποκλειστικά και μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του φασισμού. Το έλασσον είναι ότι η ταινία ενοχοποιεί πλήρως τη συλλογικότητα, αντιπαραβάλλοντάς την με την ατομικότητα, έτσι, γενικά κι αόριστα. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι με το να μην αναζητεί και να αγνοεί πλήρως τους κοινωνικούς όρους εμφάνισης του φαινομένου ανάγει αυτά τα εξωτερικά χαρακτηριστικά σε αίτια. Φυσικά οι τρόποι έκφρασης των πραγμάτων πηγάζουν από τις αιτίες και τις στοχεύσεις τους, δεν ισχύει όμως πάντα και το αντίθετο. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα είχαμε εμφάνιση μαζικών φασιστικών κινημάτων κάθε φορά που θα εμφανιζόταν και ένας επίδοξος αρχηγίσκος –κάπως έτσι τα παρουσιάζει άλλωστε και η ταινία.

Αυτή η ρηχή προσέγγιση είναι ο λόγος που η ταινία έτυχε πανηγυρικής υποδοχής σε άτομα και ομάδες που κινούνται στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Και έχει όντως μια αξία μιας και, έστω απλοϊκά, ερμηνεύονται τρόποι με τους οποίους ο φασισμός καταφέρνει να κερδίσει ανθρώπους και να τους μετατρέψει σε τέρατα. Από τα SS των ναζί μέχρι τους βασανιστές της Χούντας, οι άνθρωποι που στελέχωναν τέτοιους μηχανισμούς δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά, ήταν οι μέχρι τότε «φιλήσυχοι πολίτες»…

Τα πραγματικά αίτια του φασισμού ήταν και είναι κοινωνικά, και δεν είναι άλλα από την αγωνία της αστικής τάξης μπροστά στον κίνδυνο απώλειας της εξουσίας της. Σ’ αυτή βασική πλευρά δε γίνεται καμία αναφορά, ούτε καν νύξη. Γιατί είναι αλήθεια ότι τα χαρακτηριστικά της ομάδας (πχ η ομοιομορφία, ο εθνικισμός, ο οπαδικού τύπου φανατισμός) συναντώνται σε πολλές εκφράσεις της κοινωνικής ζωής, δε μετατρέπουν όμως στα καλά καθούμενα μια χώρα σε… ναζιστική Γερμανία. Ίσα ίσα, σήμερα υπάρχουν περιπτώσεις που η καταγγελία των εξωτερικών αυτών χαρακτηριστικών είναι το προκάλυμμα για την εφαρμογής… καραμπινάτης φασιστικής πολιτικής. Το κράτος του Ισραήλ δεν είναι ούτε μονοκομματικό, ούτε… αντισημιτικό, αλλά αυτό δεν το εμπόδισε ποτέ να προβεί σε μαζικές σφαγές παλαιστινίων. Οι Χίτλερ του σήμερα δηλώνουν κατηγορηματικά αντιχιτλερικοί!

Και ας ακούσουμε μια ακόμα γνώμη:

ΦΑΓΟΠΟΤΙ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΑΒΒΑΤΟ 6/2 13:00

ΤΣΙΚΝΟΠΕΠΤΗ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΣΦΕΝΤΟΝΑ 20:00

Αρχίζουμε το ψήσιμο στις οκτώ με ποτά και μουσική!

ΕΠΑΝΑΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 4/2 16.00

Λόγω τεχνικών προβημάτων, η Μάχη του Αλγερίου δεν προβλήθηκε ολόκληρη. Έτσι πριν από το τσίκνισμα, δίνουμε μια δεύτερη ευκαιρία για να την παρακολουθήσετε.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΑΛΙΕΡΓΑΤΕΣ

Συναυλία για την οικονομική στήριξη των αιγύπτιων αλιεργατών της Νέας Μηχανιώνας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΓΕΝΑΡΗ, 9.00μμ, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΠΘ

Η συναυλία θα ξεκινήσει κανονικά στις 9.00, με συγκροτήματα παραδοσιακής μουσικής (για να το ευχαριστηθούν και οι αιγύπτιοι ψαράδες...). Παίζουν:

* Δυνάμεις του υπογείου * Τζιβάν τζερτζελέ * κ.ά.

Θα συνεχιστεί με ροκ μπάντες που προσφέρθηκαν αμέσως να στηρίξουν την εκδήλωση:

* ΜΙΚ (Zero-Zero)* ΒULLDOZA* ΔΙΧΑΣΜΕΝΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ* FRIX SINATRAS* BEYOND PERCEPTION* TOURETTE SYNDROME

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και η ΕΕ μέσω της ΚΑΠ και της λιτότητας εξοντώνουν συστηματικά τον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό και διαλύουν την αγροτική παραγωγή. Το τεράστιο κόστος παραγωγής (και ζωής), οι εξευτελιστικές τιμές αγοράς από το βιομήχανο, η λιτότητα και οι ανύπαρκτες αποζημιώσεις απέναντι στις φυσικές καταστροφές στραγγαλίζουν τους μικρομεσαίους αγρότες.

Στόχος τους είναι να γίνει η Ελλάδα διατροφικά εξαρτημένη, με τεράστιες επιπτώσεις για την τιμή και την ποιότητα των προιόντων. Αλλά και για την ελληνική ύπαιθρο, καθώς θα καταρρεύσει το εισόδημα των κατοίκων με αποτέλεσμα την άνοδο της ανεργίας και της αστυφιλίας.
Οι αγρότες αγωνιζόνται για να ζουν από τα χωράφια τους και όχι από τις επιδοτίσεις. Οι περσινές κινητοποιήσεις, δεν έλυσαν το πρόβλημα των αγροτών αλλά τους δίδαξαν την αξία του αγώνα. Ανέδειξαν την ανάγκη της στήριξης σε μια μάχη που μπορεί να ανοίξει τον ασκό του αιόλου και για άλλες κοινωνικές ομάδες.
Αλλά και την αναγκαιότητα για συνδικαλισμό βάσης, για μια αγωνιστική γραμμή ενάντια στους αγροτοπατέρες και την κομματική πολυδιάσπαση. Ενάντια στην κρατική καταστολή αλλά και τη φάκα του διαλόγου.

Συζητάμε για όλα αυτά με αγροτοσυνδικαλιστές, μέλη της επιτροπής αγώνα του μπλόκου της Νίκαιας. Το μπλόκο της Νίκαιας θεωρείται από τα πιο "σκληρά" -και όχι άδικα! Μια μια ανακοίνωση του μπλόκουυ υπάρχει εδώ

Επίσης, εγκαινιάζουμε τις "ταινίες της Πέμπτης", που σύντομα θα γίνουν συνήθεια για τη Σφεντόνα! Αυτή τη βδομάδα η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ, μιά συγκλονιστική ταινία για το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Αλγερινών ενάντια στη γαλλική αποικιοκρατία. Για μία ταινιοκριτική και σκηνές από την ταινία δείτε εδώ.

ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΔΕΣ

Ένα χρόνο μετά το μεγαλειώδες ξέσπασμα της νεολαίας, τα αίτια του είναι ακόμα εδώ. Το βάρβαρο αυτό σύστημα, προσπαθεί να φορτώσει την κρίση του πάνω μας, σκοτώνοντας το όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς. Ο μόνος δρόμος που αξίζει να βαδίσουμε είναι αυτός που χαράξαμε στα κινήματα. Γι' αυτό ο Δεκέμβρης δεν είναι μνημόσυνο αλλά ορόσημο. Γι΄αυτό και φέτος θα μας βρει στους δρόμους, να παλεύουμε ενάντια στη λιτότητα, την τρομοκρατία, την παιδεία των λίγων κι εκλεκτών, τον εργασιακό μεσαίωνα.